Ik sluit mijn ogen. Ik zie Jezus,
Zijn gezicht is vertrokken van pijn,
tranen lopen over Zijn wangen.
Tranen van pijn, van intense pijn.
“Waarom geloven mijn eigen kinderen mij niet?”
huilt hij.
“Heb ik niet genoeg geleden? Was mijn pijn niet erg genoeg?
Ik heb de zonden van de hele wereld op me genomen,
maar veel van mijn kinderen vinden het niet genoeg.
Ik roep het ze toe, elke dag, kom bij Mij,
Ik geef je rust, maar ze blijven rusteloos.
Ik fluister in hun oor: Ik vergeef je al je zonden,
maar ze blijven zich schuldig voelen.
Ik sta naast ze en sla een arm om ze heen,
maar toch blijven ze zich alleen voelen.
Mijn Geest woont in hen, maar ze hebben mijn Geest opgesloten in het
kleinste kamertje van hun hart
en de sleutel zijn ze kwijt.
Ze vragen om Kracht, terwijl Ik ze dat allang heb gegeven.
Ze vragen om Mijn Hulp, terwijl Mijn armen al naar ze uitgestrekt
zijn.”
Jezus kijkt me aan met ogen vol liefde en zegt:”Help je Mij?
Help je je broers en zussen zoeken naar de sleutel van het kleinste
kamertje van hun hart?
Ik wil zo graag dat Mijn liefde weerklank heeft in hun hart.”
Mijn tranen vermengen zich met Zijn tranen. Ik kijk naar Hem op:
“Lieve lieve Heer Jezus, ik ga in Uw Naam.
Ik wil getuigen van wat U in mijn leven doet.
U bent zo geweldig,
U bent zo goed, U bent zo trouw in alles wat U doet!”
Ik voel de zegenende Hand van Hem die ik liefheb op mijn hoofd.
” Ga mijn dochter, zegt Hij, Ga!”
(c)2009 Mijn Oase.nl